vorig bericht
| overzicht | volgend bericht
PZC, 21 september 2006
De ene liefde versterkt de andere
door Rudy Boogert
In Philadelphia veranderde het leven van Johnny Hoogerland. Op 10 juni 2006. De 23-jarige renner uit Yerseke had de Wachova Series in de benen en stapte in de lift om op zijn hotelkamer de kilometers te verteren. In diezelfde lift stapte echter ook de uiteindelijk grootste overwinning van zijn seizoen: Tara. Het was liefde op het eerste gezicht.
Hoogerland is bijna in een Hollywood-scenario beland. Tegenspoed fietste dit seizoen op zijn achterwiel mee. Wekenlang worstelde hij met de dood van zijn wielermaatje Arno Wallaard en bij zijn nieuwe ploeg Jartazi kon hij zijn draai niet vinden. Het wielerplezier sijpelde uit zijn lijf. Met moeite hees hij zichzelf op de fiets om zijn trainingskilometers te maken. Maar in de lift ging de deur open naar een nieuwe toekomst. Tara was de sleutel. Behalve dat ze uit de thuisstaat van Touricoon Lance Armstrong kwam (Texas), had ze niks met wielrennen. Kunstrijden was haar sport. En in Philadelphia vierde ze met vrienden ’gewoon’ haar verjaardag. De grootste suprise was Johnny Hoogerland. From Yerseke.
"Ze geeft me zoveel rust”, bekent Hoogerland. "Als ik thuiskom, gaan we samen gezellig eten, lekker op de bank tv kijken. Ongedwongen.” Glimlachend: "Ja, ik ben bijna een huisje-boompjebeestje-mannetje geworden. Nooit gedacht dat dat in me zat. En ook in het wielrennen geeft het iets extra’s.” De ene liefde versterkt dus de andere. ZiekenhuisHét bewijs daarvoor leverde Hoogerland vorige week in het Belgische Desselgem. Uit het niets won hij daar de GP Briek Schotte. "Een dag eerder had ik tegen Tara gezegd: ’die wedstrijd ga ik voor jou winnen’. Ze lag nog in het ziekenhuis, waar ze plotseling in opgenomen was. Ongelooflijk natuurlijk dat het ook nog lukte. Maar ik wist dat ik het in me had.”
"Ik heb nooit aan mezelf getwijfeld, dat ik het niet meer kon. Natuurlijk heeft het dit seizoen tegengezeten. Ik ging met tegenzin trainen. Dan stelde ik het bijvoorbeeld weer een halfuurtje uit. Ik zat echt in een wak. Het plezier was er niet. Dat is zo belangrijk. Ik weet niet wat Tom Boonen verdient, maar als hij niet met plezier op zijn fiets zit, wordt het voor hem ook heel moeilijk.”
Maar na de winst in België brak ineens de zon weer door voor Hoogerland. "Ik heb een geweldige adrenalinestoot gekregen. Ik hoefde vandaag eigenlijk niet te trainen, maar ik had er zoveel zin in dat ik honderd kilometer ben gaan rijden. Er zijn profs die leven van één zege per seizoen. Ik niet. Deze zege maakt mijn seizoen wel goed, maar ik ben echt niet tevreden over het seizoen. Ik had veel meer willen presteren.”Gesprekken"Dit seizoen had ik eigenlijk al bij een grote ploeg willen zitten, maar dat is niet gelukt. Ik geef de moed niet op, want wielrennen is mijn leven. Ik mag bij Jartazi blijven. De eerste gesprekken hebben we daarover al gevoerd. Organisatorisch gaat er het een en ander veranderen bij de ploeg en ik hoop dat ik nu wel de grote koersen mag rijden.”
Dan zou alles perfect zijn. Twee liefdes, met toekomstperspectief. Binnenkort beide bezegeld met een contract! Een bruiloft tussen Johnny en Tara ligt immers in het verschiet. Natuurlijk, dat is snel. Maar snelheid hoort bij Johnny Hoogerland. Vraag maar in Desselgem.
Laatst bijgewerkt op zondag 14 januari 2007 om 12:23 uur |
