vorig bericht
| overzicht | volgend bericht
PZC, 21 september 2006
De pijn van een ander is heel anders
door Eugène de Kok
Het deelnemersveld van de 46e Delta Profronde herbergt dan misschien niet al te veel grote namen. Onder de ploegleiders bevinden zich wel de nodige coryfeeën. De dit jaar als coureur gestopte Erik Dekker is er één van. Hij is zaterdag een van de ploegleiders van de Rabobank. ,,Het allerliefste zat ik nu natuurlijk in de voorbereiding op de WK.”
Veel kan Erik Dekker zich niet herinneren van de twee keer dat hij koerste in de Delta Profronde. Na een korte stilte ziet hij de vrijwel altijd winderige wegen toch weer voor zich. ,,Ik kan ze me allebei nog wel voor de geest halen, ja”, zegt hij met wat twijfel in zijn stem. Die twijfel is wel begrijpelijk. Zijn resultaten in de enige Zeeuwse profwedstrijd zijn niet erg memorabel te noemen. In 2002 werd hij 14e, in 1998 eindigde hij als 66e.
Zaterdag rijdt hij de ronde voor de derde keer. Dit keer in de auto weliswaar. De 36-jarige Dekker is mede door zijn val in de derde etappe van de Tour de France gestopt als wielrenner. "De zware val ontnam mij de vechtlust en moraal om er nog iets van te maken in de rest van het seizoen. Tijdgebrek deed de rest”, schrijft de coureur - die 67 profzeges, waaronder drie etappes in de Tour van 2000, op zijn naam heeft staan - in de biografie op zijn website.
Dekker maakte de toch al geplande overstap naar het ploegleiderschap wat eerder dan gepland. Sinds augustus zat hij in één van de Rabo-auto's tijdens de Eneco Tour en de Ronde van Polen. "Zoveel heb ik nog niet gedaan, was ook niet nodig”, relativeert de nuchtere, geboren Hoogevener zijn nieuwe job. "Ik heb tot nu toe vooral mijn ogen de kost gegeven.” HitteEr is hem al het een en ander opgevallen in zijn dagen als ploegleider. ,,Het tactisch vermogen van een ploegleider is niet zo heel belangrijk. Ik kan tegen iemand roepen dat hij moet demarreren, maar doe dat maar eens als je in de hitte bergop fietst. Die vijf uur die iedereen op televisie ziet, is maar een piepklein onderdeel van het werk. Het werk daaromheen is veel belangrijker.”
Dekker wil zich onder meer gaan bezighouden met de jongeren, die grotendeels actief zijn in het Rabo Continental Team. "In dat team rijden renners die tot de absolute wereldtop behoren onder de 23 jaar. Het wordt tijd dat dat er ook uitkomt in de ProTour. Het lijkt nu alsof veel jongens de omschakeling niet kunnen maken. We willen er in de toekomst meer rendement uit halen.”
Dekker is met het Continental Team mee geweest naar de Tour de l'Avenir in Frankrijk, begin september. ,,Dat was goed om te zien. Het verschil tussen dat soort wedstrijden en de ProTour is gigantisch. Het niveau van wedstrijden in de ProTour is gestegen, terwijl dat van andere koersen juist minder is geworden. In een wedstrijd als de Tour de l'Avenir is er veel minder controle. De ProTour vraagt een compleet andere manier van fietsen. Het is veel meer gestructureerd, veel meer georganiseerd. Ga maar na: ik heb nu 15 koersdagen als ploegleider meegemaakt. Het waren drie tijdritten, twee keer een aankomst bergop en tien massasprints. Probeer maar eens een wedstrijd te winnen! Je moet over hele specifieke kwaliteiten beschikken om in de ProTour goed mee te kunnen. We willen die in kaart gaan brengen, kijken wat de situatie nu is.”
"Ik heb wel een visie'', zegt hij. ,,Misschien moet je die stap niet in één keer willen maken. Het kan zijn dat je eerst drie tussenstappen moet doen, voor je er klaar voor bent.''
Wedstrijden als de Delta Profronde kunnen in dat traject uitkomst bieden, denkt Dekker. ,,Dat zijn zeer belangrijke koersen. Ik denk nog wel belangrijker dan de Ronde van Polen, Dauphiné Liberé of de Ronde van Zwitserland. Niet als je dat soort wedstrijden kunt winnen, natuurlijk. Maar veel jonge coureurs kunnen dat niet. De Delta Profronde kan iedereen winnen, daar kun je het verschil maken.” Hoewel hij zichzelf nog niet als volleerd ploegleider ziet, bevalt zijn nieuwe leven hem goed. Zwart gat,,Maar”, klinkt hij serieus, ,,het allerliefste was ik natuurlijk niet gevallen op die 4e juli en zat ik nu in de voorbereiding op de wereldkampioenschappen. Nu is het onbewust moeten weg. Dat is erg lekker. Ik ben niet in een zwart gat gevallen, sta volop in het leven. Er zal wel een tijd komen dat ik het fietsen mis, maar nu nog niet. Zeker niet als ik ze in Polen zie vallen”, wijst hij op de ronde, die begin september werd verreden en voor de Rabobank - door valpartijen van Thomas Dekker, Gerben Löwik en Juan Antonio Flecha - pijnlijk verliep. ,,Het was een rommelige ronde. Er waren niet veel valpartijen, maar onze renners waren er te vaak bij betrokken. Wat dat betreft was het een schadevol rondje.”
De vele duikelingen brachten geen herinneringen meer boven aan zijn crash in de Tour, toen Dekker een hersenschudding en een paar gebroken tanden opliep. ,,Nee”, toont hij zich de op en top nuchtere Drent, ,,de pijn van een ander is heel anders.”
Laatst bijgewerkt op zondag 14 januari 2007 om 12:23 uur |
