vorig bericht
| overzicht |
PZC, 26 september 2005
Invaller Bram de Groot wint de 45e Delta ProfrondeTrainingsritje wordt zegetocht
door Koen de Vries
GOES - Een renner die eigenlijk niet mee zou doen heeft zaterdag de Delta Profronde gewonnen. Rabo-man Bram de Groot had van zijn ploegleiding een weekje rust gekregen na de loodzware Ronde van Spanje, maar hoorde woensdag dat hij in Goes van start kon gaan.
Erik Dekker kon niet rijden vanwege een virusinfectie. ,,Ik heb het toen maar gedaan’’, vertelde de verrassende winnaar zaterdag kort na zijn zege. ,,Een wedstrijd rijden is altijd leuker dan trainen.’’ De Groot was de sterkste in een afvalrace die al kort na de start in Goes begon en 202 kilometer verderop weer in Goes finishte. Vijf kilometer voor de eindstreep sloeg hij zijn slag in een slotaccoord dat door de Raboploeg eigenlijk niet verloren kon worden. In de kopgroep van 21 mochten vier renners van de sterke bankploeg het opnemen tegen concurrenten die alleen zaten of met z’n tweeën moesten opboksen tegen de overmacht. Theo Eltink, Maarten den Bakker, Roy Sentjens en Bram de Groot demarreerden om beurten.
Vooral Stefan van Dijk van Mr Bookmaker zat in de tang. De winnaar van de Profronde van 2003 was op papier de snelste man van de groep, maar kon in zijn eentje weinig uitrichten. Uiteindelijk sloeg de 30-jarige De Groot een gat dat niet meer werd dichtgereden. Zijn ploeggenoot Theo Eltink werd op 14 seconden tweede, de Belg Frederic Amorison van Davitamon Lotto derde op 16 seconden.
Anti-heldZo kwam de zege terecht bij een wielrenner die met recht een anti-held genoemd mag worden. De in Alkmaar geboren en in Lanaken woonachtige De Groot is niet bepaald het prototype van een winnaar en als hij eens in de voorste gelederen fietst, lukt het hem toch om lang buiten beeld te blijven.
Wie herinnert zich niet de twee Touretappes in 2003 waarin hij streed om de zege, daar twee keer net naast greep en vervolgens door niemand terug te vinden was omdat hij nog een paar kilometer doorreed om weer een beetje op adem te komen?
Dit seizoen bleef De Groot weer lang buiten beeld. In februari, tijdens zijn tweede wedstrijd van het seizoen, brak hij bij een valpartij in de Ronde van de Middellandse Zee zijn sleutelbeen en toen hij drie maanden en een operatie aan het zitvlak later weer een beetje boven Jan was, brak hij in de Catalaanse Week zijn linkeronderarm. De Groot kon dag met zijn (rechter) handje zeggen tegen de Tour de France.
Daaroverheen kwam nog eens de suggestie dat De Groot doping zou gebruiken, omdat plaatsgenoot Marc Lotz enkele maanden geleden tegen de lamp liep. Vorige week kwam daar de Australiër Rory Sutherland, ook Raborenner en ook gevestigd in Lanaken, bij.
In de Ronde van Spanje maakte De Groot zijn derde rentree van het seizoen. Hij deed dat voortreffelijk, mede omdat hij zijn Russische ploeggenoot Denis Mentchov mocht bijstaan. Het was een fantastische ervaring, vond De Groot, maar het was ook loodzwaar.
,,De afgelopen week heb ik heel slecht geslapen. Ik werd steeds om vijf uur wakker en lag dan uren naar het plafond te staren. Ik denk dat het door de inspanningen in Spanje kwam.’’
Zonder veel illusies startte De Groot zaterdag in Goes, maar die stelde hij al snel bij. ,,Tot mijn verbazing voelde ik in de eerste kilometers dat ik goede benen had. Ik ben lang rustig gebleven en dat heeft me goed geholpen’’, vertelde de winnaar, die ondanks zijn voorzichtige beginfase ook de prijs voor de strijdlustigste renner kreeg toebedeeld. ,,In de slotfase zag ik dat iedereen er een beetje doorzat terwijl ik me nog goed voelde.’’ De overwinning in de Profronde werd door de kenners één van de belangrijkste zeges uit de carriere van Bram de Groot genoemd en dat was eigenlijk ook zo. Naast etappezeges in 2003 in de Rondes van Calalonië en de Middellandse Zee (waar hij dit jaar dus twee keer ten val kwam) staat er weinig op zijn erelijst.
,,Ik had me dit jaar voorgenomen om het beter te doen’’, keek De Groot terug. ,,Ik wilde minstens vijf wedstrijden winnen. Dit was nog maar mijn tweede. Er volgen nog drie wereldbekerwedstrijden. Ik reed vandaag heel sterk, maar het zou me verbazen als ik op vijf zou eindigen.’’
Laatst bijgewerkt op zondag 23 juli 2006 om 19:06 uur |
