vorig bericht
| overzicht | volgend bericht
PZC, 22 september 2005
Rienstra is de man van de consensus
Jan Dagevos
Het wordt zijn laatste ronde als voorzitter van het organisatiecomité. Lieuwe Rienstra neemt zaterdag na de 45e editie van de Delta Profronde afscheid als kopman. Hij treedt met een gerust hart terug. "Ik laat geen failliete club achter. Er staat een ronde met toekomstperspectief."
De huistelefoon staat deze morgen roodgloeiend, de mobiele telefoon piept geregeld en ook de computer draait overuren. De Profronde nadert en dus neemt de drukte met de dag toe. Rienstra blijft er rustig onder. "Ik ben niet zo snel in paniek", zegt hij. "Het heeft natuurlijk ook met ervaring te maken. Toen ik begon, was ik na afloop van de ronde helemaal afgedraaid, nu is dat veel minder."
Bij zijn aantreden gold hij als een buitenstaander. Rienstra, Fries van geboorte en gewezen personeelsmanager bij Hoechst, was een wielerliefhebber, maar was niet op de hoogte van het reilen en zeilen in de wielersport. "In het begin heb ik er wel eens slapeloze nachten van gehad. Dan zat ik bij een juryvergadering, als een leek. Waar ben ik aan begonnen, dacht ik toen. Ik moest ook wennen aan alle aandacht. Sport heeft een enorme impact. Soms is de publiciteit wel eens onevenredig groot als ik dat vergelijk met mijn andere activiteiten."
"Zo zit ik bijvoorbeeld ook in het bestuur van de Godshuizen. Wij mogen altijd een kwaliteitsprijs uitreiken aan de beste afdeling van het ziekenhuis. Nou, die prijs ging dus naar de maatschap kaakchirurgie. Die afdeling was erin geslaagd om de wachtlijsten van drie maanden tot drie weken terug te brengen. Dat is een geweldige prestatie, maar krijgt in de media veel minder aandacht dan de sport. Ach ja, sport is heel veel emotie en dat spreekt de mensen aan."
Rienstra vond door de jaren heen uiteindelijk wel zijn weg. "Wielrennen is een afspiegeling van de maatschappij", zegt hij. "Voor mij staat demarreren bijvoorbeeld gelijk met je nek uitsteken. Zoals een renner dat doet, proberen wij dat het met het comité ook. Dat is best moeilijk hoor. Iedereen heeft zijn eigenaardigheden en er zijn wel eens karakters die botsen. Daar moet je dus zo goed mogelijk mee om proberen te gaan. Het leukste van dit werk is om met zo’n comité iets neer te zetten. Vergaderen en heel veel dingen met elkaar regelen, zodat het op die ene wedstrijddag allemaal klopt."
Hij regeerde tijdens zijn ambtsperiode nimmer met ijzeren hand. "Ik ben de man van de consensus"', stelt Rienstra. "Ik houd de kerk graag in het midden. Dat betekent niet dat ik nooit eens met mijn vuist op tafel heb geslagen. Vraag het maar aan de leden van het comité. Alleen als je boos wordt, wil je nog wel eens dingen zeggen waar je later weer spijt van hebt, dus is het beter om het te vermijden."
CreativiteitDe Profronde heeft de voorbije jaren zijn plaats op de wielerkalender weten te behouden, al werd daarbij wel voortdurend een beroep gedaan op de creativiteit van het comité. "Het gevecht om een goede datum komt elk jaar weer terug", verzucht Rienstra.
"Toen ik begon startten we in Goes en zaten we in mei. Dat bleek niet zo’n gelukkige datum. We hadden veel concurrentie van andere wedstrijden. Daarna zijn we naar begin september gegaan, maar na de komst van de Pro Tour bleek ook dat niet de meest geschikte datum te zijn. Nu zitten we een dag voor het WK. Daar zitten natuurlijk ook nadelen aan vast. De beste renners van elk land zijn er niet. Dan houd je nog genoeg andere renners over, zou je zo denken, maar ook dat gaat weer niet helemaal op. De Franse ploegen zijn bijvoorbeeld verplicht naast de Pro Tour ook nog een aantal Franse wedstrijden te rijden. Cofidis heeft om die reden afgezegd. Of het een goede datum is, kun je pas straks na afloop zeggen. Het blijft in elk gevoel moeilijk, het blijft wringen. Soms moet je hopen op een gelukstreffer. We hebben ooit Zabel gehad, en vorig jaar Bettini."
"We mogen niet klagen", vindt Rienstra. "We hebben door de jaren heen een goede naam opgebouwd. We krijgen goede juryrapporten, de hotels zijn goed en de renners zijn tevreden. Servais Knaven heeft laatst gezegd dat hij de Profronde graag rijdt, omdat ons parkoers veilig is. De Profronde spreekt nog altijd aan en wordt gedragen door het Zeeuwse bedrijfsleven. We hebben een redelijk solide basis. We zitten nu aan een budget van rond de 100.000 euro, met dank aan ons comité. We zijn zeer actief en hebben iets neergezet in Zeeland. Het is een evenement met uitstraling, waar veel mensen bij willen horen. Wij op onze manier proberen die mensen waar voor hun geld te geven."
Nog één keer fungeert Rienstra als uithangbord, zoals hij zelf omschrijft. Een opvolger is er nog niet gevonden, maar dat komt volgens hem wel goed. "Ik ga ook niet ogenblikkelijk weg. Ik zal de zaken goed overdragen. Mijn opvolger hoeft niets te vrezen. Er is een zeer ervaren comité. En er staat een ronde met toekomstperspectief. Ik laat geen failliete club achter."
VeiligheidNog één keer gaat hij als direct betrokkene genieten van de Profronde. "De laatste dagen voor zo’n koers zijn hectisch, en ook op de wedstrijddag ben je erg druk. Mijn voornaamste zorg is altijd de veiligheid. Elke keer als er weer niets is gebeurd, ben ik opgelucht. Die veiligheid is een enorme verantwoording. Als alles gladjes is verlopen op zo’n dag, geeft dat heel veel voldoening. Ik vergelijk het altijd maar met het uitlopen van de Vierdaagse. Dat heb ik twee keer gedaan. Dan rijd je na vier dagen 's avonds naar huis, stop je bij een benzinestation en neem je een dikke magnum. Dat euforische gevoel is heerlijk."
Laatst bijgewerkt op zondag 23 juli 2006 om 19:06 uur |
