vorig bericht
| overzicht | volgend bericht
PZC, 22 september 2005
Als Post raast, hoop ik dat Raas postvat
Koen de Vries
Wat is een Italiaanse ravitaillering? En werd Jos Schipper in 1978 in Goes inderdaad genept door de jury ten faveure van Gerrie Knetemann? Van wie komt de uitspraak ‘Als Post raast hoop ik dat Raas postvat’? Als u dat wilt weten, moet u aan het eind van dit jaar het boek ’45 jaar Ronde van Midden-Zeeland’ kopen. Middelburger Sjaak den Herder legt er momenteel de laatste hand aan.
Een van de hobby’s van Sjaak den Herder (59) uit Middelburg is het verzamelen van wieleruitslagen. Als klein ventje schreef hij uitslagen van wedstrijden in een schriftje en daarmee is hij nooit opgehouden. Hij beschouwt het als een erezaak volledig te zijn. Zo is hij er trots op alle 41 finishers van de eerste editie van de Ronde van Midden-Zeeland achterhaald te hebben. Twee producten van zijn ijver zijn al tastbaar. Het zijn bescheiden boekjes, ’Wielercriteriums in Zeeland’ en ’Profwielrennen in Zeeland’ genaamd.
"Dat eerste boekje ging alleen over de winnaars, dat tweede over de nummers één, twee en drie van alle criteriums in Zeeland vanaf 1935’’, vertelt De Herder, die beide boekjes in eigen beheer uitgaf. Hij noemt zijn twee eerste producten amateuristisch. De boekjes bestaan uit een serie dubbelgevouwen A4’tjes met een kaft eromheen, samengehouden door twee nietjes.
NaamZijn nieuwste kindje moet een écht boek worden. Met een dikke, glossy kaft en ingenaaid. Of gebonden. Het omvat de geschiedenis van de Ronde van Midden-Zeeland vanaf het ontstaan in 1959 tot en met de editie van 24 september 2005. Voor alle duidelijkheid: de wielerwedstrijd op Zeeuwse bodem is nogal eens van naam veranderd en heet anno 2005 Delta Profronde.
Toch begint de geschiedenis van de Ronde niet in 1959, ontdekte Den Herder tijdens zijn lange zoektocht in archieven van de PZC, de Zeeuwse bibliotheek en in allerlei wielerbladen. Twee jaar eerder was er al een Ronde van Zeeland. Die bestond uit drie etappes. Ze werden op zaterdag, zondag en maandag verreden, twee in Zeeuws-Vlaanderen en één op Zuid-Beveland. Den Herder vond onder meer de namen van Piet Rentmeester en Jo de Roo op de deelnemerslijst en ontdekte dat De Roo in de laatste etappe moest opgeven met een zonnesteek. De eerste echte Ronde van Midden-Zeeland werd echter gereden in 1959 en de winnaar was Miel Verstraete uit Eede. Het budget bedroeg dat eerste jaar 10.000 guldens. Ter vergelijking: in 2005 is dat ruim 100.000 euro. Sindsdien werd de wedstrijd in allerlei varianten opgevoerd. Als eendaagse wedstrijd, maar ook als tweedaagse, als onderdeel van de Ronde van Nederland, als koers voor amateurs, als koers voor profs, als koers voor profs én amateurs, als twee koersen op één dag (profs en amateurs) en ook wel eens helemaal niet. In 1997 lukte het comité het niet om een representatief deelnemersveld naar Zeeland te halen en werd de hele exercitie afgeblazen.
KevertjesVan elke editie van de Ronde heeft Den Herder een beknopt verslag gemaakt en heeft hij de uitslag vermeld, foto’s bijeengezocht en soms deelnemers geïnterviewd. Het geeft een mooi tijdsbeeld van het wielrennen. Opmerkelijk was de editie van 1960. Toen de kopgroep over de Middelburgse stationsbrug was gereden (achtervolgd door de kevertjes van de ploegleiders), vond de brugwachter het nodig de schepen voorrang te verlenen. Het peloton heeft de finish toen niet gehaald. De Herder stuitte op tal van vergeten personen, feiten en materialen. Zo ontmoette hij via via een van de oprichters van de Ronde van Midden-Zeeland, Jo de Regt. De voormalig directeur van de Zeeuwse VVV schreef na de kennismaking het voorwoord van het boek.
Van Ko Tolhoek uit Yerseke kreeg Den Herder een foto van de zogenaamde Italiaanse ravitaillering, op de Boulevard in Vlissingen. De deelnemers kregen daar hun lunchpakket en werden verplicht één minuut te stoppen om te eten en te drinken. Daarna mochten ze weer vertrekken, maar geen voedsel meer aannemen.
Ook vond hij een fraaie kaart van het menu dat op 29 juni 1963 na de Ronde in hotel Ockenburgh werd opgediend. Ook toen al werd er niet op de kleintjes gelet. De wijn kwam van chateau Mouton, oogstjaar 1959. Na de 24e september schrijft Den Herder het verslag over de 45e editie van de voormalige Ronde van Midden-Zeeland en rondt hij de nog lopende zaken af. Daarna stapt hij naar een serieuze drukker. Nee, een uitgever zoekt hij niet. Den Herder wil het proces van begin tot eind in eigen hand houden. Over de oplage breekt hij zich momenteel het hoofd nog. Wie Lijmen, Het Been van Willem Elsschot heeft gelezen, weet waarover het gaat: hoe meer boeken hij laat drukken, hoe lager de prijs per boek. Maar de totaalprijs loopt wel op. "Eerlijk gezegd hoop ik bedrijven te vinden die een flink aantal boeken willen kopen. Dat zou het voor mij makkelijker maken."
Laatst bijgewerkt op zondag 23 juli 2006 om 19:06 uur |
