vorig bericht
| overzicht | volgend bericht
PZC, 22 september 2005
Nooit meer macaroni als ontbijt
Bauke Boersma
Nuchter is hij. En ’al’ veertig, dus in het bezit van voldoende relativeringsvermogen. Maar dromen doet François Franse nog steeds. Van een tot de verbeelding sprekend optreden in de Delta Profronde, zijn vierde. En laatste. Zonder twijfel. Zegt de renner uit Kwadendamme.
Een lach verschijnt om zijn mondhoeken. "Tja", zegt François Franse, "dat heb ik de laatste tijd dus al heel vaak gehoord." Of zijn besluit om in oktober van dit jaar te stoppen met wielrennen definitief is, zo luidde de vraag. Of dat er misschien toch nog een kans bestaat dat hij zich ontpopt tot een soort Eric Vereecken, de coureur uit Hulst, die al meerdere keren stopte, maar even zo vaak weer op de fiets klom.
"Iedereen in mijn omgeving trekt de vergelijking met Eric Vereecken", vertelt de wielrenner uit Kwadendamme. "Iedereen denkt dat ik na verloop van tijd misschien toch weer begin. Natuurlijk, ik zal echt niet van de ene op de andere dag mijn fiets in de schuur gooien. Ik moet tenslotte afbouwen, blijf een beetje trainen en zal hier en daar eens een trimkoersje rijden. Maar in het echte werk zien ze me niet meer terug. Zeker weten."
Het is, zo stelt de 40-jarige François Franse, genoeg geweest. Ruim twee decennia lang stond zijn leven voor een heel groot deel in het teken van de fiets en hij is nu toe aan andere dingen. "Ik wilde eigenlijk na vorig seizoen al stoppen, maar de ploegleiding drong er op aan nog een jaar door te gaan. Maar ik ben 40, het is welletjes geweest. Ik wil straks dingen gaan doen waarvoor ik al die jaren simpelweg de tijd niet had."
Zoals de voetbalwedstrijden van zijn zoontje bezoeken bijvoorbeeld. Of de tijd nemen om een gevel aan zijn huis aan te bouwen. Zich weer wat meer bezighouden met de duivensport is een optie. En, da’s ook niet verkeerd, eens wat vaker op vakantie gaan.
Vakantie"Mijn vrouw en ik zijn in twintig jaar huwelijk precies twee keer op vakantie geweest", zo rekent de timmerman voor. "Elke bouwvakvakantie was het immers wielrennen geblazen. Nu zijn we niet echt van die reislustige mensen, maar twee keer in twintig jaar is wel heel erg weinig. Deze zomer waren we naar Turkije en dat is me heel goed bevallen. Dat smaakte naar meer."
Zo zal het Franse na 8 oktober, de dag waarop in zijn woonplaats zijn afscheid centraal staat, ongetwijfeld ook goed bevallen dat hij niet meer voor dag en dauw uit de veren hoeft om in weer en wind te gaan trainen. "Natuurlijk dacht ik in al die jaren zo nu en dan wel eens: het is zulk rotweer, ik blijf vandaag lekker binnen. Maar elke keer ging ik toch trainen. Niet alleen omdat ik er altijd wilde staan, mijn seizoen duurde altijd van de eerste tot en met de laatste koers. Maar ook omdat ik een liefhebber was en nog steeds ben."
Voortaan kan François Franse lekker binnen blijven als de regen met bakken uit de lucht komt of de wegen vanwege sneeuw amper begaanbaar zijn. Dan trekt hij zijn ochtendjas stevig om zich heen, zet nog eens een bakkie koffie en schuift met een glimlach een croissant of wat de oven in. Dat is andere koek dan in alle vroegte een bord (of twee) macaroni achter de huig tikken. Franse: "Een van de dingen die ik straks zeker níet zal missen, is die macaroni. Er zijn momenten genoeg geweest dat ik het amper weg kreeg. Maar je moet wel, anders kom je jezelf in de slotfase van een koers tegen."
Nog een paar koersen, nog een paar weken pasta met lange tanden naar binnen werken. Zoals zaterdag, als voorbereiding op de Delta Profronde, waaraan Franse voor de vierde keer in zijn loopbaan meedoet. En waarin hij zijn beste klassering gaat neerzetten, zo hoopt de renner uit Kwadendamme. "Ik won in mijn loopbaan zo’n 48 koersen, waaronder vier klassiekers", vertelt Franse. "Daar ben ik al met al tevreden mee, maar een mooi optreden in de Delta Profronde zou het wel helemaal afmaken. Totnogtoe was de 32e plek het hoogste. Ik fantaseer er over om dat te verbeteren, of in ieder geval prominent aanwezig te zijn in de koers."
KalmMaar dan moeten de omstandigheden ook een beetje meewerken, zegt François Franse. "Ik hoop op rustig weer, dan begint de koers waarschijnlijk ook redelijk kalm. Dat heb ik nodig, ik ben eigenlijk altijd een slow starter geweest. Ooit won ik de Omloop van de Braakman na in het begin al te zijn gelost, maar dat is uniek. Zoiets gebeurt hooguit een keer in je carrière. Daarnaast hoop ik zaterdag op een beetje geluk, want ook dat heb je nodig voor succes."
Laatst bijgewerkt op zondag 23 juli 2006 om 19:06 uur |
