vorig bericht
| overzicht |
PZC, 6 september 2004
Er zijn geen slechte Russen, meneer
door Koen de Vries
GOES - Het is zaterdag en op de Middelburgse Markt slaat de klok twaalf. Voor het stadhuis staat Cees Maas zich in het zweet te werken. De Brabantse speaker interviewt de deelnemers aan de Delta Profronde, die over een halfuurtje van start gaat.
Wat zijn wielrenners toch uiteenlopende wezens. De een komt woorden tekort om zijn gevoelens te beschrijven, bij een ander is elk woord er één te veel. Olympisch kampioen Paolo Bettini voelt zich helemaal niet te goed om het publiek uitgebreid over zijn vele wel en weinige wee te vertellen. En ook Noors kampioen en Touretappewinnaar Thor Hushovd is niet op zijn mond gevallen. Hij roept zich op het bordes van het gebouw dat tegenwoordig geen stadhuis meer is maar universiteit, uit tot een van de favorieten.
Dan krijgt Jens Mouris de microfoon onder zijn neus. De stelling van Cees Maas: ’op het NK was je goed, maar net niet goed genoeg’. Het antwoord van Mouris: „Ja.“ En weg is hij. Vervolgens is Marc Wauters, de kapitein van de Raboploeg, aan het woord. Uit zijn stem druipt nog steeds Weltschmerz. Hij miste vorige week de eindzege van de Ronde van Nederland op een millimeter, of om de woorden van Maas te gebruiken: op een haar van een mooie blonde vrouw. „Ja“, sipt Wauters. „Dat was even slikken. Dat was iets wat je niet snel vergeet.“
En zo komen vele renners aan het woord. Ludo Dierckxsens bijvoorbeeld, de bijna veertigjarige Belg die altijd garant staat voor strijd. Hij krijgt een warm applaus van het talrijke publiek. Ook Robbie Mc Ewen laat zich interviewen. Het was onzeker of hij zou komen, maar daar is-ie dan, de veelvraat van het wielerpeloton en ook winnaar van de editie van twee jaar geleden. Hij is er, tot groot geluk van de organisatie. SchuchterWie niet aan het woord komt, is Christophe Brandt. De Lotto-renner staat wat schuchter op de start te wachten. De Belg werd in de Tour betrapt op doping, ontslagen door zijn ploeg en voor twee jaar geschorst. Hij zou methadon hebben gebruikt. Methadon, dat heroïnegebruikers door hulpverleners wordt aangeboden omdat het minder verslavend werkt! Brandt werd eind vorige week vrijgesproken en rijdt enkele dagen later in Zeeland zijn eerste koers.
Brandt: „Ik ben gewoon blijven trainen, want ik was zeker van mijn zaak. Er zijn eerder twee sporters op methadon betrapt, maar dat waren verslaafde boksers. Er is geen wielrenner die methadon gebruikt. De apotheker heeft een fout gemaakt, dat is inmiddels bewezen.“ Nee, revanchegevoelens heeft hij niet. Brandt wil in Zeeland alleen ontdekken hoe goed zijn benen in een echte koers zijn.
Beneden staat ook koersdirecteur Rini Wagtmans. Hij heeft een uurtje eerder de heren ploegleiders er tijdens een vergadering aan herinnerd hoe de koers van vorig jaar verliep. Toen werd het peloton na honderd kilometer uit de strijd genomen, omdat het niet vooruit te branden was.
Of de renners dit jaar wat harder willen fietsen. Wagtmans heeft goede hoop. Alleen het weer baart hem zorgen. De vlaggen hangen stijf tegen de masten. „Je zou bijna om wind smeken“, zegt hij.PlantsoenendienstOm klokke half een valt het startschot. Mochten er binnenkort medewerkers van de Middelburgse plantsoenendienst zijn die met verbazing constateren dat tal van heesters een plotselinge dood sterven, dan is de verklaring simpel. Een groot deel van het peloton heeft, voor aan de officiële 199 kilometers te beginnen de blaas geledigd in de hoofdstedelijke perken.
Van begin tot eind wordt het parkoers omzoomd door vele, vele toeschouwers. Velen zijn in zwemtenue, omdat ze als badgast even het strand hebben verlaten om de renners voorbij te zien gaan. Er is ook een man die met zijn twee dochtertjes de renners vooruit reist. Steeds tovert hij een spandoek uit de kofferbak. Er staat de naam op van een renner die bij de Rabo-ploeg moet vertrekken: Traksel. „Nee, ik ken hem absoluut niet“, zegt hij. „Maar dat maakt niet uit. Ik had er eerst ’de wraak van Traksel’ op willen zetten, maar dat paste niet. Ach wat geeft het. Je bent lekker bezig, daar gaat het om.“
Het spandoek duikt op tal van plaatsen langs ’s Heeren wegen. Ook nadat Bobbie Traksel al lang heeft opgegeven. „Of ik een spandoek met mijn naam heb gezien?“, vraagt de Rabo-renner verbaasd terwijl hij richting douches rijdt. „Nee. Maar ik heb vandaag eigenlijk heel weinig gezien. Alleen zwarte sneeuw.“ Bij Wemeldinge hangt de ploegleider van Landbouwkrediet even uit het raam van zijn auto. Hij rijdt al een uurtje achter een van zijn pupillen aan, de Rus Mikhail Timochine. Hij heeft met Ruud Aerts een riante voorsprong opgebouwd. „Ja, Timouchine is een goede renner“, beaamt hij. „Er zijn geen slechte Russen, meneer. We spreken elkaar straks wel als hij de bokaal heeft.“
Het wordt niet de bokaal van de winnaar, maar die van de strijdlustigste renner. En de ploegleider is nergens meer te bekennen. Timouchine finisht minder dan vierenhalf uur na de start in Middelburg op zijn tandvlees in de staart van het peloton, als 86e en laatste. Christophe Brandt blijkt ondanks het gemis aan koersen over heel aardige benen te beschikken. Hij verricht veel werk voor zijn ploeg - die alle plaatsen op het erepodium opeist - in een koers die tot tevredenheid van Wagtmans bikkelhard is, en ziet zichzelf terug op de 52e plaats in de rangschikking.
Ja, wat zijn wielrenners toch uiteenlopende wezens. Kijk naar het hoofd van winnaar Nico Eeckhout en het lijkt wel of je iemand ziet die net te horen heeft gekregen dat hij ernstig ziek is. En kijk naar het hoofd van Christophe Brandt. Hij heeft voor het eerst in meer dan twee maanden een wedstrijd mogen rijden en is daar zichtbaar blij mee. Om gelukkig te zijn hoefde hij niet te winnen.
Laatst bijgewerkt op dinsdag 10 mei 2005 om 19:42 uur |
